السلام علیک یا اباعبدالله
الحمدلله الذی هدانا لهذا و ماکنا لنهتدی لولا ان هدانا الله
بالاخره با اتمام دوره ی آموزشی مدیریت عتبات و سوریه، قرار شد یک سفر به عنوان معاون آموزشی به همراه یک کاروان اعزام شوم و سپس حکم مدیریتم صادر گردد.
از آنجا که لطف ابی عبدالله همواره جاری است، قسمت شد که این سفر را با کاروان هنرمندان شاغل در کارگاه ساخت ضریح مطهر امام حسین(ع) به عتبات مشرف شوم. گرچه کاروان ویژه بود ولی روال همان روال حج و زیارت بود چون قرار بود سفر صرفاً زیارتی باشد.
بحمدالله در روز 28 آبانماه این سفر شروع و در روز 4 آبان به پایان رسید. در این سفر توفیق یافتیم علاوه بر زیارت مشاهد مشرفه در کربلا و نجف و کوفه، به شهر کاظمین نیز سفر کرده و دو امام مظلوم شیعیان، حضرت امام کاظم و حضرت امام جواد (علیهماالسلام) را زیارت کنیم.
با هم گوشه های جالبی از این سفر را مرور کنیم:
1. در مرز ورودی عراق، نیروهای آمریکایی مستقر شده و از افراد عمدتاً جوان کاروان عکس چهره، قرنیه و اثر انگشت می گیرند. فرد به ظاهر آمریکایی (ایرانی منافقی که با یک عینک دودی پهن و تغییر لهجه سعی در پوشاندن هویت خود داشت) گذرنامه من و عده ای دیگر را گرفت و از ما خواست به کانکس مخصوص برویم. چون من ته ریشی داشتم و کاپشن مدل احمدی نژاد به تن داشتم، شروع کرد رو به من به احمدی نژاد دری بری گفتن و سعی داشت عکس العملی از من ببیند. از جمله چیزهایی که می گفت این بود که احمدی نژاد هیچ چیز نمی فهمد(!!) و ... من هم با حالتی تمسخرآمیز گفتم: تو چرا ناراحتی؟ ان شاءالله می رود مدرسه درس می خواند و یواش یواش می فهمد!. وقتی فهمید او را دست انداخته ام، من را رها کرد و رفت.
2. همان آقای بالایی یک پلاستیک پر از عروسک به دست گرفت و به بچه های کوچک می داد، در این بین بی عزتی و سبک سری یک خانم نسبتاً مسن که به این آمریکایی التماس می کرد برای نوه اش به او عروسک بدهد و او امنتاع می کرد، اعصاب عده ای از زائرین شاهد ماجرا را به هم ریخت.
3. مسیر مهران تا نجف حدود 300 کیلومتر است که بنا به مسائل امنیتی و خرابی جاده ها، حدود 6 ساعت به طول می انجامد.
4. زائران قانونا باید سه شب و سه روز در نجف و سه شب و سه روز در کربلا اقامت کنند، ولی عملاً یک نصف روز ابتدایی از نجف به خاطر معطلی زیاد در مرز و نصف روز آخر کربلا به خاطر تعجیل کاروان های ایرانی برای ورود به ایران (چون عصر که می شود مرز عراق تعطیل می شود و اگر کاروانی جا بماند باید همانجا بخوابد تا فردا صبح) از سفر حذف شده است. ضمن این نصف روز آخر نجف و نصف روز اول کربلا هم صرف رفت و برگشت به کاظمین می شود که البته این جای خوشحالی دارد. در واقع زائرین دو روز در نجف، دو روز در کربلا و یک نیم روز در کاظمین هستند و مابقی سفر را در راه ها به سر می برند.
5. از دو روز اقامت در نجف، دو نیم روز به کوفه اختصاص دارد. یک نیم روز برای مسجد سهله و یک نیم روز برای مسجد کوفه و اماکن اطراف آن (میثم تمار، خانه امیرالمومنین، مسلم بن عقیل، هانی بن عروه و مختار ثقفی)
6. زیربنای مسجد کوفه (بدون اضافه کردن مساحت آن) اضافه کرده و دور تا دور مسجد را شبستان کرده اند. کف مسجد را نیز با سنگ های سفید ایتالیایی فرش کرده اند. سنگ هایی که خاصیتشان این است که با تابش آفتاب بر روی آن ها، خنک می شوند. این کار را بُهره های هندی (شیعیان اسماعیلیه) انجام داده اند. تنها عیبی که این کار دارد (که البته عیب بزرگی هم هست) این است که اگر تا قبل از این در فصل تابستان مردم از فرط گرما نمی توانستند در صحن مسجد قدم بزنند، احتمالاً از این به بعد از فرط نور شدید منعکس شده از این سنگ ها، کسی جرأت قدم زدن بر روی آن ها را نخواهد داشت!
7. کف صحن امام علی(ع) نیز در دست سنگفرش است.
8. در یک فروشگاه خانمی برای هزار تومن تخفیف آنقدر التماس می کرد!! که آقای اسدی (از همسفران خوب ما) قبول کرد هزار تومن را بپردازد و او برود. او هم با کمال پررویی قبول کرد و رفت.
9. در بازگشت از کاظمین راننده ی عراقی می خواست دبّه در بیاورد که برای بردن زائرین به حرم طفلان حضرت مسلم(ع) از مسافرین پول جداگانه بگیرد (در حالی که قبلاً برای این کار ازشرکت پول گرفته بود) که نپذیرفتیم. البته مجبور شد ما را به آنجا ببرد. ما هم در آخر به جای نفری دوهزار تومن که او طلب می کرد، جمعاً هفت هزار تومن به او هدیه دادیم.
10. علی رغم این که هتلمان در نجف بسیار به حرم دور بود، ولی در عوض در کربلا این بعد مسافت تلافی شد و در هتل باب السلام و در فاصله ی ده متری حرم امام حسین(ع) مستقر شدیم. اتاق من و آقای اسدی رو به حرم بود طوری که گویی گنبد امام حسین(ع) را قاب کرده و بر دیوار آویخته اند.
11. در کربلا به همراه گروه هنرمندان ساخت ضریح سیدالشهدا(ع)، با تولیت و یکی از اعضای هیئت امنای حرم امام حسین(ع) دیدار و گفتگو کردیم.
12. از طرف تولیت حرم حضرت، یک قطعه سنگ کف ضریح سیدالشهدا(ع) به همراه اشیاء متبرک دیگری، به جمع ده نفره ی ما اهدا شد.
13. به دلیل تعطیلی غذاخوری حرم سیدالشهدا(ع) به خاطر تعمیرات، هر دو روز حضورمان در کربلا، ناهار میهمان سفره کریمانه ی سلطان وفا، حضرت ابالفضل العباس بودیم.
14. صحن حرم سیدالشهدا(ع) را سقف زده اند و مساحت روضه ی منوره چند برابر گردیده، بر روی سقف نیز گنبدهای متحرکی (مانند آنچه که در مسجدالنبی است) تعبیه شده است.
15. بنا بر گفته ی عضو هیأت امنای حرم امام حسین(ع) در طرح بعدی، قسمتی از بام حرم به تشرف زائرین اختصاص خواهد یافت.
16. گلدسته های حرم حضرت عباس(ع) نیز در حال طلاکاری است، البته با حفظ همان نقوش کاشی کاری.
17. سنگ های کف سرداب مطهر حرم حضرت عباس نیز در حال تعویض است.
18. طبق صحبت هایی که با یکی از مسئولین حرم حضرت عباس داشتم، اطلاع کسب کردم که حرم حضرت عباس دارای دو زیرزمین به عمق 5 و 3 (مجموعاً 8 متر) می باشد.
19. او می گفت حدود دو سال قبل برای استحکام مرقد مطهر حضرت، زیر قبر شریف، بتون تزریق کردیم. با انجام این کار، آب اطراف قبر خشکید. ما حتی راهروها را هم خشک کرده و تمیز کردیم. اما دو روز بعد با کمال تعجب مشاهده کردیم آب به جای خود برگشته است.
20. حرم امام حسین(ع) نیز دارای زیر زمینی است که به واسطه ی کثرت برداشتن تربت، حدود سی، چهل سال قبل با تشخیص علمای وقت که احتمال جسارت به قبر شریف و نمایان شدن آن را می دادند، درب زیر زمین بتون شده و دیگر کسی نمی تواند به آن وارد شود.
21. وقتی از سفر برگشتیم، متوجه شدیم به واسطه ی سفر یک هفته ای هنرمندان و تعطیلی موقت کارگاه، چه شایعات زیادی در مطبوعات و سایت های اینترنتی مبنی بر تعطیلی کارگاه ساخت ضریح امام حسین(ع) منتشر شده است. که بحمدالله با بازگشت هنرمندان و شروع به کار ایشان به این شایعات خاتمه داده شد.
به پاتوق دست نوشته های من خوش آمدید.