به اتفاق جمعی از هیئت امنای ساخت ضریح مطهر امام حسین(علیه السلام) رفته بودیم دفتر آقای محمدینیا؛ رییس صدا و سیمای قم تا برای شیوهی تبلیغ برنامههای کارگاه، برنامهریزی جدیدی صورت دهیم. آقای محمدینیا هم آن دسته از همکارانش را که به نوعی میتوانستند ما را در این زمینه یاری کنند، دعوت کرده بود دفترش.
جلسه هنوز صورت رسمی به خودش نگرفته بود. حاج محمود (پارچه باف؛ مدیر پروژه) رو کرد به من و پرسید: "سایت تابناک رو چک کردی؟ چی نوشته بود؟" گفتم: "گزارش تصویری را که پریروز عکاس ایلنا و ابنا از کارگاه گرفته بودند، روی سایتشان گذاشتهاند." مثل کسی که از چیزی خبر دارد گفت: "این را میدانم، آن چیزهایی که زیر این گزارش به عنوان نظر نوشته بود را هم دیدی؟" از اول میدانستم دنبال همین مطلب است ولی چون میخواستم خیلی توجهش جلب نشود از کنارش گذشته بودم. هنوز جواب نداده بودم که ادامه داد: "نوشتهاند این ضریح 5 میلیارد هزینه داشته و تا الان 7 میلیارد از مردم پول گرفتهاند. درسته؟!" با حرکت سر تایید کردم.
حاج محمود ذاتاً آدم سختگیری است. خیلی در کار دقت دارد و شدت این روحیه به حدی است که گهگاه به نوعی وسواسِ کاری منجر میشود که به اعتقاد من همین مسئله گاهی ترمز کار را میکشد. البته خودش این را که در کار دقت دارد قبول دارد ولی این که دقت و وسواس زیادی، ترمز کار را میکشد، نمیپذیرد و آن را عاملی برای پیشرفت صحیح کار میداند. حتماَ اگر خودش این مطلب را بخواند خواهد گفت: "وسط دعوا نرخ تعیین میکنی؟!" این را به این دلیل نوشتم که برایتان بگویم؛ همین روحیه اوست که به حرفهای مردمی خصوصاً اگر در حوالی مسائل مالی و ... بگردد بسیار حساس است و نگرانش میکند.
من البته به او حق میدهم. چون از نزدیک میشناسمش. مدتهاست با او کار میکنم. خاطرم هست یک بار که برای آلیاژ و نورد ورقهای نقره به اصفهان رفته بودیم، دنبال کارگرهای کارگاه راه افتاده بود و اگر به هر دلیلی مثلا در حین ریختن نقره ها به داخل کوره، یا قیچی کردن ورق ها و ... حتی اگر ذره ای نقره به زمین میافتاد بر میداشت و جمع میکرد. آن قدر این کار را ادامه داد تا این که صدای صاحب کارگاه در آمد که: "بابا تو فکر کردهای ما دزدیم؟ صبر کن آخر کار بچهها را وادار می کنم وجب به وجب کف کارگاه را بگردند و اگر ذره ای نقره پیدا کردند تحویل شما بدهند!"
طبیعی است کسی که چنین روحیهای دارد و این طور نسبت به اموال امانتی مردم که باید خرج ساخت ضریح مطهر شود، حساسیت نشان میدهد، باید هم با شنیدن چنین اتهاماتی که اصلا معلوم نیست بر چه اساسی زده شده ناراحت شود.
البته ناراحتی او از نویسنده مطلب مذکور نبود، بیشتر از سایت تابناک بود. مهم نیست که کسی بیاید و یک حرف دروغ را زیر یک خبر یا گزارش بنویسد، مهم این است که دست اندر کاران سایت تابناک که بسیاری از نظرات مخالف رویه خودشان را درج نمیکنند، (و نگارنده و بسیاری دیگری را که میشناسم، همواره به این رویه معترض بوده اند،) چگونه است که چنین نظری را درج میکند. این را باید کج سلیقگی بدانیم، یا ایجاد تشکیک در امری مقدس در باره امام حسین (علیهالسلام)؟!
برای اطلاع خوانندگان گرامی باید عرض کنم؛ حساب و کتاب کمکهای اهدایی مردمی ـ که تنها محل درآمد کارگاه ساخت ضریح مطهر است ـ ساعت 7 بعد از ظهر هر روز روی میز مدیر پروژه است. چه کمکهایی که به حساب ریخته میشود، چه کمکهایی که حضوری پرداخت میشود و چه کمکهای غیر نقدی. یعنی به صورت روز آمد یا به قول خارجیها آپ تو دیت، دقیقا مشخص است که چقدر پول به حساب کارگاه واریز، چقدر هزینه و چقدر مانده است. آن هم به ریال!
اگر چه قرار است به زودی در یک کنفرانس خبری میزان این کمکها و محل هزینهها و ... به صورت شفاف به مردم اعلام شود، اما برای اطلاع خوانندگانی که این پست را میخوانند، مختصر عرض میکنم که از میزان 5 میلیارد تومان هزینه پیش بینی شده اولیه ـ که البته به دلیل تغییر رویکردی که با حضور استاد فرشچیان در کار ایجاد شد، تغییرات قابل توجهی در برآورد صورت گرفته و میزان آن را به حدود 8 میلیارد رسانده است. ـ تنها بیش از 2 میلیارد کمک مردمی جمع آوری شده است. این هم ابتکار هیئت امنا بود، چون در بدو کار به علت هجوم کمکهای مردمی، احتمال این که میزان آن از مقدار پیش بینی شده بالاتر رود، از برخی مراجع در خصوص اضافه هدایای واریزی برای ضریح مطهر استفتاء شد که ایشان رهنمود دادند که تبلیغات باید به گونهای باشد که پولی اضافه جمع نشود، چون پولی که متبرعین پرداخت میکنند، به نیت ساخت ضریح است و جایز نیست صرف جای دیگر، حتی اماکن خود حرم امام حسین(علیه السلام) شود. به همین خاطر هیئت امناء فتیله تبلیغ را برای جمع آوری کمکهای مردمی پایین کشید و در واقع به نوعی جلوی سیل این کمکها را گرفت.
اصلا دلیل این که در دفتر آقای محمدینیا جمع شده بودیم این بود که برای شروع مجدد تبلیغات فکری کنیم. که هم کمک های مردمی برسد و هم شدتش کنترل شده باشد.
به هر روی به نیت مطلب دیگری این مطلب را آغاز کردم ولی بحث کلا ضریحی شد. شاید این هم خواست خودشان بوده است. ما چه میدانیم؟!
ان شاء الله در مطلب بعد در خصوص مطلبی که نیت نوشتنش را داشتم مینویسم.
مطلب آخر هم این که بر و بچههای هفته نامه "همشهری سرنخ" امروز (5شنبه 16/7/88) از کارگاه گزارشی تهیه کردند که قرار است در شماره هفته بعد چاپ کنند. در آن گزارش هم اشارهای به این هزینهها شده است که علیکم بالهمشهری سرنخ هفته آینده!
